یادی از شاه ماهی نسل طلایی فوتبال ایران

سلام برهواداران استقلال و آبی دلان

 






... تنها 10 دقیقه تاپایان بازی باقی بود اما همان دقایق اندک کافی بود تا شاه ماهی نسل طلایی فوتبال باشگاه تاج و تیم ملی فوتبال ایران قادر باشد هتریک نماید و تیم ملی فوتبال ایران را که بانتیجه 0 - 2 نتیجه را به میزبان رقابت های جام ملتهای آسیا ( تایلند ) و درزیر باران سیل آسا واگذار کرده بود در پایان 90 دقیقه به پیروزی برساند...



آری ، از علی جباری سخن می گوییم... اسوه تعصب و تکنیک ناب فوتبال باشگاهی و ملی ایران در زمانیکه قدرت بلامعارض قاره کهن آسیا بودیم...



درتداوم آن پیروزی تاریخی بود که ایران باقربانی کردن حریفان دیگر به فینال رسید تا بازهم علی جباری یکی از 2 گل بازی فینال را در برابر کشور کره جنوبی به ثمر برساند و حریف را در برابر شیران ایران زمین تسلیم نماید... با این نتیجه برای دومین بار همای سعادت و خوشبختی برروی شانه های یک ملت فوتبالدوست نشست ( سال 1972) تا رنسانس فوتبال ایران در دهه پنجاه شکل بگیرد و به قدرت اول فوتبال آسیا تبدیل شود.



آن سالها قهرمانی جام ملت ها حتی در خانه حریف برای ما یک روءیا و سراب نبود زیرا جباری ها را داشتیم...



علی جباری را بدون تردید باید یکی ازبهترین و بااخلاق ترین بازیکنان فوتبال ایران و استقلال دانست... بازیکنی تکنیکی و سرعتی که از فاکتور تعصب و هوشی سرشار بهره می برد و معمولا در پست هافبک تهاجمی بازی می کرد و باتوجه به شرایط بازی به خط حمله می پیوست و درکار تیمی مشارکتی چشمگیر داشت.



او در جام ملتهای آسیا که درسال 1968 در تهران برگزارشده بود بازهم عضو تیم ملی فوتبال ایران بود و باهمان تیم عنوان قهرمانی جام ملتها را کسب کرده بود.



رشد فوتبالی علی جباری درهمان زمین های خاکی آغازشد... همان محله معروف چهارصددستگاه واقع در شرق تهران که با همان امکانات حداقلی توانسته است دهها بازیکن در رده ملی و باشگاهی را به فوتبال ایران تقدیم نماید... بازیکنانی که در آن مقطع طلایه داران نسل طلایی فوتبال ایران زمین بودند و غرور ملی ایرانیان را در نبردهای بین المللی و فرامرزی احیا می کردند...



علی جباری درسال 1970 بعنوان کاپیتان تیم تاج موفق شد دراولین دوره حضور این تیم در جام باشگاههای آسیا کاپ قهرمانی آسیا را بالای سر برده و باعث سرافرازی میلیونها نفر از ایرانیان گردد... درهمان بازی که تاج از حریف اسرائیلی ( تیم هاپوئل ) 0 - 1 عقب افتاده بود اما توانست در اواخر بازی با تک گل غلام وفاخواه نتیجه را به تساوی بکشاند تا درادامه بازی و دروقت اضافه باگل مسعود معینی برنده یک بازی تاریخی شویم و اولین قهرمانی یک باشگاه ایرانی را در قاره کهن آسیا رقم بزنیم.



نگارنده افتخاردارد بازگو نماید که علی جباری را از دوران نوجوانی جزو محبوب ترین بازیکنانش قرارداده است و درگذرزمان ذره ای ازاین محبوبیت کاسته نشده که حتی افزایش داشته است!... بازیکنی که مانند بسیاری از هم نسلان خود هیچگاه با احساسات هوادار بازی نکرد و رنگ پیراهن را تغییر نداد تا خود را در دل هواداران برای همیشه جاودان نماید.



هنگامیکه درورزشگاه امجدیه برای بازی های تیم محبوب حضور پیدا می کردم در زمان ورود بازیکنان به زمین چشمانم بدنبال یک بازیکن بااخلاق و خنده رو می دوید که بادیدن وی درترکیب دلگرم می شدم!... آری ، او همان علی جباری بود... بازیکن محبوب دوران نوجوانی ام که انتظار برای بازی بعدی و دیدن چهره وی و تیم محبوب برایم طاقت فرسابود...!



حسن اخلاق و تعصب مثال زدنی این بازیکن ، تواضع و چهره همیشه خندان وی و تاثیرگذاری اش برجریان بازی و کسب موفقیت های تیم بدون تردید در پیدایش محبوبیت شاه ماهی سالیان دور فوتبال تاج و ایران نقش چشمگیری داشته است.



علی جباری و اصولا جباری ها عنصر گمشده فوتبال ملی و باشگاهی ایران هستند که درپیچ و خم های زندگی و روزگار بعضا فراموش شده اند... گمشده هایی که حتی درنقش یک پیشکسوت هم کمتر ازآنان یاد می شود اما ماهواداران که دردنیایی متفاوت با موج سواران ورزش ایران زندگی می کنیم می توانیم بایاد کردن ازاین عزیزان اززحمات و فدارکاری هایشان برای باشگاه محبوب و فوتبال ایران تقدیر کرده و یادشان را گرامی بداریم.... والسلام.



 

درود برعلی جباری... شاه ماهی نسل طلایی فوتبال ایران... درود...

/ 2 نظر / 5 بازدید
سعید رضی پور

سلام آقا مجید. کم پیدایی. میخواستم برای متن قبلیت پیغام بذارم ولی حوصله ام نیومد. وقتی دیدم برای باخت تیم قطبی برنامه کارشناسی ریشه ای فوتبال توی تلویزیون راه انداختند دلم گرفت به یاد اون روزهایی که امیر رو این کانال و اون کانال و مجلس و... بردن زیر گیوتین به جرم اینکه تیمش توی ضربات پنالتی بازی ای رو که 90 دقیقه سوارش بوده نبرده... بگذریم. از علی آقا گفتی. واقعا شرمم میاد وقتی حتی عکس بهترین بازیکن تاریخ باشگاه رو هم تا امروز کمتر دیده بودم. واقعا توی جامعه بدی زندگی میکنیم. پرسپولیس علی هاش (کریمی-دایی-پروین) رو میبره به عرش و ما علی هامون... شاید مشکل از خود علی آقاست که زیاده خواهی بلد نیست. نمیتونه توی کار دیگران بذاره تا بیاد روی کار. نمیتونه مصاحبه های تیتر خور ملس انجام بده تا خوراک بده دست خبرنگار جماعت. روزی که بهش گفتن بیا اومد و روزی که بهش گفتن برو رفت. آروم و سر به زیر. بی سر و صدا.

مجید

به به سلام سعید جان[گل]... ببین کی اومده؟!... دلم برات تنگ شده بود. درسته مقایسه برخورد رسانه ها و باصطلاح کارشناسان (!) با موضوع قلعه نویی و قطبی از زمین تاآسمون تفاوت داره... ببینیم بازم مجری برنامه 90 سرمربی ناکام رو به محاکمه صحرایی میکشونه یانه؟! سعی کردم درمورد جباری وظیفمو انجام بدم... البته سعید جان این وبلاگ درحال حاضر عمدتا به آرشیو بعضی مقالاتم تبدیل شده و عمده مطالب من درانجمن آبی دلانه... ببینیم تاچه زمانی تقدیره که درخدمت هواداران باشیم. انشاالله دریک فرصت مناسب باهم چت کنیم... خدانگهدار[خداحافظ]